บทที่ 15 อนุสกุลหลิว บทที่ 5

“อ้าปาก”

นางทำตามอย่างว่าง่าย รับเนื้อใหญ่เข้าปากเลียกินน้ำพิสุทธิ์จนหมดเกลี้ยง

“น้องชิงชิงช่างร่านสมเป็นอนุ พี่ชอบ”

“ปลดน้องได้หรือยังเจ้าคะ”

“ยัง”

“ยัง!”

“อีกน้ำ”

“แต่น้องช้ำไปหมด เจ็บแสบ”

“พี่มีขี้ผึ้ง”

พูดจบนายท่านกระโดดลงจากเตียงตรงไปยังสิ่งของที่เตรียมมาด้วยบนโต๊ะเล็ก หยิบตลับยาอันเล็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ